De wet waardering onroerende zaak bepaalt dat een samenstel van twee of meer eigendommen die bij dezelfde belastingplichtigen in gebruik zijn en bij elkaar horen als één object worden beschouwd. Dit betekent dat een mantelzorgwoning in het algemeen niet als een apart object voor de WOZ zal worden getaxeerd. Hierdoor hoeft hierover geen (extra) onroerende zaakbelasting worden betaald.
Dit is op zich heel logisch. Een mantelzorgwoning is naar zijn aard tijdelijk. Het gaat om een bestaand bijgebouw dat tijdelijk in gebruik wordt genomen als mantelzorgwoning, of om een tijdelijke unit die wordt gebouwd. Als de mantelzorg eindigt, mag de mantelzorgwoning niet langer als woning worden gebruikt. Hierdoor verhoogt deze ook niet de waarde van het onroerend goed, omdat hij per definitie eindig is.
Voorwaarde is wel dat de mantelzorgwoning en de woning van de mantelzorger een samenstel vormen. Rechtbank Oost-Brabant besliste onlangs dat van zo’n samenstel geen sprake was. De rechter baseert het oordeel dat geen sprake was van een samenstel op de omstandigheid dat moeder zakelijk gerechtigde was tot de woning. Zij had een recht van gebruik en bewoning van de mantelzorgwoning, dat in een notariële acte was vastgelegd. Hierdoor was waarschijnlijk niet meer voldaan aan het vereiste dat bij de onderdelen van het samenstel bij dezelfde belastingplichtige in gebruik zijn. Hierdoor werd er voor de mantelzorgwoning een afzonderlijke waarde vastgesteld, waarover belasting moest worden betaald.
Van belang is wel dat het feit dat de woning losstaand was met een eigen ingang en eigen kook- en douchevoorzieningen, niet met zich mee bracht dat er geen sprake was van een samenstel van woningen. Hieruit lijkt te volgen dat, zolang er niet een notarieel recht van bewoning wordt gevestigd, sprake blijft van één samenstel van voorzieningen. In de meeste gevallen zal de vestiging van de mantelzorgwoning dus geen extra WOZ-belasting met zich meebrengen. Dat is in ieder geval goed nieuws.
