In een uitspraak van 29 juli jl. is duidelijkheid geschapen over de mogelijkheid om 5 dB af te trekken van de berekende geluidsnorm voor het verkeer op een weg waar niet meer dan 30 km mag worden gereden. Volgens de Afdeling bestuursrecht van de Raad van State mag ook op deze weg de aftrek worden toegepast. In de praktijk deden veel gemeenten dat al, maar de Raad van State deed hierover verschillende uitspraken waarin deze aftrek niet (volledig) werd toegestaan.
Foto Verkeer Veilig Nederland – 30 km wegen
(uitspraken van de Afdeling van 14 augustus 2013 in zaaknummer 201110192/1/R2 en 6 november 2013 in zaaknummer 201301854/1/R2)
De Wet Geluidhinder is niet van toepassing op wegen met een maximum snelheid van 30 km/u. Bij de beoordeling van de vraag of een goed leefklimaat is gewaarborgd voor (nieuwe) woningen in een bestemmingsplan, wordt in het algemeen wel aansluiting gezocht bij de normen in de Wet Geluidhinder(Wgh). In artikel 110g Wgh is bepaald dat een aftrek toegepast mag worden vanwege de verwachting dat auto’s in de toekomst stiller worden. Deze aftrek bedraagt 2 dB voor wegen waarop de snelheid 70 km/u bedraagt en 5 dB voor de overige wegen. Ook al is de Wgh formeel niet van toepassing op 30 km-wegen, mag de aftrek wel worden toegepast bij de beoordeling of sprake is van een goed leefklimaat.
De Afdeling overweegt dat op zichzelf niet in geschil is dat bij snelheden van 30 km/u of lager, de geluidsemissie met name wordt veroorzaakt door het motorgeluid en minder door het bandengeluid. Van de zijde van de gemeente is toegelicht dat juist ten aanzien van het motor geluid een toekomstige geluidreductie voor de hand ligt en dat de mogelijkheden om motoren stiller te maken een groter effect op de geluidbelasting hebben dan de mogelijkheden om het banden geluid verder te reduceren. Dit komt de Afdeling niet onredelijk voor. Om die reden is de aftrek van 5 dB voldoende gemotiveerd.
In deze zaak is in een tussenuitspraak aan de gemeente opgelegd om de motivering te verbeteren door middel van een bestuurlijke lus. Een standaardoverweging is daarbij dat de Afdeling in het belang bij een spoedige beëindiging van het geschil aanleiding ziet de raad op de voet van artikel 8:51d van de Awb op te dragen het gebrek in het besluit binnen de hierna te noemen termijn te herstellen. Het bestemmingsplan is vastgesteld in maart 2013, de tussenuitspraak is gedaan in maart 2014, de einduitspraak in juli 2015.Tussen de tussenuitspraak met bestuurlijke lus en de einduitspraak zitten 16 maanden. Na vaststelling van het bestemmingsplan gaat er dus nog steeds bijna twee en een half jaar overheen voordat een einduitspraak over een bestemmingsplan wordt gedaan en dit onherroepelijk wordt.
Uitspraak 201304862/3/R2, ECLI: NLRVS: 2015:2409
